In facie Ecclesiae. Kwatera ołtarzowa z przedstawieniem zaślubin Marii

Od siedemnastego stycznia w Muzeum Narodowym we Wrocławiu można zobaczyć kwaterę ołtarzową z przedstawieniem zaślubin Marii. Prezentacja potrwa do dziewiętnastego marca.

In facie Ecclesiae. Kwatera ołtarzowa z przedstawieniem zaślubin Marii i przedstawieniem postaci św. Katarzyny Aleksandryjskiej – ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu


Awers kwatery ołtarzowej ze sceną zaślubin Marii, ok. 1490-1500Awers kwatery ołtarzowej ze sceną zaślubin Marii, ok. 1490-1500
Pierwsza prezentacja urokliwej i tajemniczej gotyckiej kwatery ołtarzowej zakupionej do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu w 1989 r. Dwustronnie malowane dzieło przedstawia scenę zaślubin Marii na awersie i fragment postaci św. Katarzyny na odwrocie.

Bogactwo i różnorodność zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu uniemożliwia prezentację wszystkich zasługujących na uwagę widzów zabytków w salach galerii stałych.

Do takiej kategorii prac zalicza się ta dwustronnie malowana późnogotycka kwatera ołtarzowa. Zdaniem rzeczoznawców dzieło powstało około 1460 r. w jednej z nadreńskich pracowni, być może na terenie Kolonii, tym niemniej nic nie wiadomo o jego pierwotnym miejscu przeznaczenia, funkcjonowaniu oraz drodze, jaką przebyło nim zasiliło zbiory krakowskiego kolekcjonera Władysława Miodońskiego. Co więcej wątpliwości dotyczące losów kwatery wzbudziło dokonane w nieznanym czasie jej skrócenie, pozbawiające postaci św. Katarzyny głowy. Wszystkie te okoliczności i wypływające z nich pytania sprawiły, że postanowiono poddać obie partie malowidła badaniom technologicznym, obejmującym między innymi analizy warstw malarskich w podczerwieni (IR), fluorescencji (UV) oraz badania spektrograficzne XRF spektrometrem rentgenowskim. W konsekwencji ustalono, że malowidło powstało między 1490 a 1500 r., przypuszczalnie w okolicach Kolonii i pierwotnie wchodziło w skład większej nastawy ołtarzowej.

Obecna wystawa to w zasadzie kameralny pokaz jednego dzieła, mający na celu jego bliższe poznanie i podkreślenie artystycznych walorów, a także zgłębienie niewidocznych nieuzbrojonym okiem warstw rysunku przygotowawczego, kilku retuszy czy też składu chemicznego wybranych pigmentów.

Widzowie zapoznają się z szeregiem standardowych metod stosowanych w badaniach nad późnogotyckim malarstwem oraz poznają efekty tych poszukiwań za sprawą zdjęć, wykresów i schematów opatrzonych krótkim komentarzem. Ponadto wystawę uzupełni i z pewnością uatrakcyjni obecność oryginalnych fragmentów XV-wiecznych tkanin i elementów ubioru odpowiadających tym, jakie twórcy prezentowanej kwatery ukazali na malowidłach. Na szczególną uwagę zasługują zwłaszcza fragmenty wyszywanej złotą i srebrną nicią brokatowej tkaniny, XV-wieczna patynka (but ochronny zakładany na ciżemki lub trzewiki) oraz XV-wieczne nogawice ze zbiorów Muzeum, które bardzo rzadko eksponowane są szerszej publiczności.

Kurator: dr Agnieszka Patała. Miejsce prezentacji: sala 219, 2 piętro.

[Muzeum Narodowe we Wrocławiu]