Od 1919 r. Ernst May działał we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku. Dom jednorodzinny w którym mieszkał, stoi do dziś na wrocławskim Zalesiu przy ul. Stanisława Moniuszki 6. Na wystawie obejrzymy, jak wyglądała część wnętrz, m. in. sklepiony pokój muzyczny z ekspresjonistycznymi freskami przedstawiającymi ludzi na koniach. Dolnośląska spuścizna Maya to przede wszystkim częściowo zrealizowane projekty zabudowy osiedli. Są to, m. in.: zespół domów krążynowych przy ul. Strączkowej na wrocławskim Ołtaszynie, kompleks na Złotnikach przy placach Kaliskim i Ciesielskim oraz ul. Rajskiej biegnącej między nimi, dom szeregowy na Kowalach, zachowany fragment budynku szeregowego przy ul. Wietrznej, a także domy w Nysie, Prudniku i Głubczycach. Ernst May był zafascynowany ideą miast-ogrodów i osiedli satelitarnych. Ideałem dla niego było stworzenie sieci satelit–miast otaczających główne centrum, doskonale z nim skomunikowanych, z własnym punktem centralnym, w którym skupiałyby się budynki przeznaczone do użytkowania przez społeczność, takie jak szkoła czy dom wspólnoty, a także z własną infrastrukturą. Na wystawie można przyjrzeć się szczegółowym projektom pokazującym rozplanowanie terenów zielonych we Wrocławiu, projektowaną tutaj sieć komunikacyjną – drogi, linie kolejowe, porty, rozmieszczenie hal przemysłowych, plan generalny miasta, a także miasto-satelitę na Wojszycach – ten ostatni projekt zgłoszony został na konkurs rozbudowy Wrocławia.

Lata 20. XX w. spędził May we Frankfurcie, biorąc udział w przedsięwzięciu zwanym „Neues Frankfurt”, mającym na celu zwiększenie liczby mieszkań i ogólną rozbudowę osiedli we Frankfurcie nad Menem. Każde rozbudowane osiedle czymś się wyróżniało, co widać w przedstawianym materiale. W dzielnicach Ostende i Westhausen powstały budynki szeregowe z uwzględnieniem najuboższych warstw społecznych, z maleńkimi mieszkaniami, które można było połączyć w jedno większe. Powstały tu również domy galeriowe i dwurodzinne dla lepiej zarabiających. Bornheimer Hang to z kolei osiedle domów wielo- i jednorodzinnych. Römerstadt swoją nazwę wzięło od osiedla z czasów wpływów rzymskich, jego wschodnią część musiano dostosować do zbocza doliny Niddy. Część budynków to szeregowe domy jednorodzinne z ogrodem, dwukondygnacyjne, są też trzykondygnacyjne bloki mieszkalne. Osiedle Praunheim było z kolei eksperymentalne, zastosowano tu różne rozwiązania konstrukcyjne, materiały i techniki, żeby sprawdzić ich funkcjonalność. Ciekawy wygląd przybrało osiedle Bruchfeldstrasse. Stanęły tutaj tzw. „Zickzackhausen”, czyli domy zygzakowate ustawione uskokowo równolegle do siebie, a rzutem przypominające piłę. W każdym projekcie obecne były budynki wspólnego użytku: urzędy, ochronka, biblioteka, dom wspólnoty, radiowęzeł, kotłownia, pralnia, a w przypadku jednego osiedla również Hallgartenschule, typ szkoły z założenia mającej być wkomponowaną w przyrodę, z dostępem do naturalnego światła i świeżego powietrza (duże okna) oraz łatwym wyjściem na dwór. Ważnym punktem w każdym projekcie Maya było zapewnienie osiedlom zieleni w postaci parków, tarasów czy ogrodów.

Podczas oglądania wystawy można przekonać się o fenomenie tzw. kuchni frankfurckiej. W sali ustawiono model 1:1 takiej kuchni (można wejść do środka), a wewnątrz znalazło się wszystko, co normalnie było w jej wyposażeniu. Na pomysł stworzenia tego typu kuchni wpadła Grete Lihotzky, a May pomógł jej go rozwinąć. W swoim pomyśle Lihotzky inspirowała się kuchnią „Mitropa” stosowaną w wagonach pociągu. Na 6m² zmieściła wszystko, co tylko powinno znajdować się w każdej kuchni, a nawet znalazło się miejsce dla deski do prasowania. W koncepcji kuchni frankfurckiej chodziło o jak największą oszczędność miejsca, czasu i energii oraz jak największe skrócenie drogi, jaką przebywa kobieta podczas pracy w kuchni oraz ekonomiczne wykorzystanie przestrzeni: zastosowano wysuwane pojemniki na sypkie artykuły spożywcze, obniżony parapet okienny – dzięki temu można było na nim postawić często używane rzeczy, na szynie u sufitu zawieszono lampę – dzięki temu można było ją przesuwać w zależności od potrzeb. Całość sprawia nieco klaustrofobiczne wrażenie, niemniej jak na tamte czasy, rozwiązanie było co najmniej nowatorskie.

Ciekawą pamiątką z pobytu Ernsta Maya w ZSRR (początek l. 30 XX w.) jest pokaz slajdów ze zdjęć wykonanych w formacie 3D.  Zrobione zostały m. in. w Moskwie, Stalingradzie, Leningradzie, Armenii, Gruzji i przedstawiają m. in. pochody pierwszomajowe, woźniców, „zimnych szewców” i robotnice, a także samego Maya, jego żonę oraz współpracowników. Do obejrzenia na wystawie są – częściowo zrealizowane – plany rozbudowy Magnitogorska, Tyrganu, Makiejewki oraz niezrealizowany, odrzucony przez władze, projekt Wielkiej Moskwy. May w swoich projektach uwzględnić musiał zasady systemu komunistycznego: wspólne kuchnie i stołówki w budynkach, wspólne pomieszczenia służące spędzaniu wolnego czasu. Architekt niedługo jednak zabawił w ZSRR – nie umiał dostosować się do standardów panującego ustroju. Ponadto jego najbliżsi współpracownicy zostali zabici na rozkaz Stalina, więc on sam – nie czekając na dalszy rozwój wypadków – wyjechał..

Kolejnym przystankiem w życiu Maya była Afryka Wschodnia. Jego najważniejszymi realizacjami były: muzeum w Kampali (jedyne w Ugandzie), centrum w Moshi (Tanzania), a także projekty dla Kenii: Hotel Oceanic w Mombasie z widokiem na Ocean Indyjski oraz klinika położnicza w Kisumu. Styl, w jakim projektował, nazwano „tropikalnym modernizmem”. May dostosowywał wygląd budynków do panujących warunków klimatycznych. Miały one ażurowe ściany z betonu, uchylne okna, żaluzjowe zadaszenia, a także ściany parawanowe pełniące rolę ekranów przeciwsłonecznych oraz podpory, które również zapewniały cień. Inspirował się również lokalnymi tradycjami: zaprojektował też domy jednorodzinne, których wygląd wyprowadził od trzcinowych chat. W l. 50 XX w. May wrócił do Niemiec i kontynuował prace nad projektami osiedli. W dzielnicy Nordend we Frankfurcie zaprojektował grupę czterech willi. Głównym założeniem jego projektów stało się jednak tworzenie wielotysięcznych osiedli z kilkunastokondygnacyjnymi blokami, zabudową wstęgową oraz zadbanie o obecność tras o dużej przepustowości, przecinających miasto (Lubeka, Wiesbaden). Kranichstein w Darmstadt to ostatnie wielkie osiedle zaprojektowane przez Maya, z 18-piętrowymi budynkami ustawionymi w ciągi pod kątem rozwartym, z wielokondygnacyjnymi garażami. Pozostało ono jednak nieukończone – z niewystarczającą infrastrukturą i błędami koncepcyjnymi. Ciekawym przedsięwzięciem był projekt osiedla Neues Vahr w Bremie, z zaprojektowanym parkiem krajobrazowym i sztucznym jeziorem.

Wystawa została przygotowana z rozmachem. Zajmuje kilka dużych sal, poza projektami w formie papierowej, do obejrzenia są także drewniane modele pokazujące planową rozbudowę miasta, osiedla oraz pojedyncze budynki. Zwiedzanie urozmaicają krótkie, czarnobiałe filmy: promujący kuchnię frankfurcką z 1928 r., pokazujący dom Ernsta Maya we Frankfurcie oraz film obrazujący, jak szybko można zmontować ściany budynku z prefabrykatów.

Tekst i zdjęcia Aleksandra Zołotajkin

Tego samego dnia w Bogatyni odbędzie się Jarmark Przysłupowy, który ma przyczynić się do popularyzacji regionalnej architektury, a także promować lokalne rzemiosło, rękodzieło i piśmiennictwo.

Więcej informacji, program jarmarku oraz listę domów udostępnionych do zwiedzania można znaleźć odwiedzając stronę internetową http://www.domyprzyslupowe.pl/ lub http://www.bogatynia.pl/

Oddział  Ratusz, Rynek 1

W Ratuszu odbędzie się wystawa Najwyższe odznaczenia polskie i zagraniczne nadawane dostojnikom państwowym, na której zaprezentowane zostaną odznaczenia, którymi władze różnych krajów obdarowują ważne osobistości. Na noc muzeów do Ratusza zawita także sztuka z dalekiego wschodu. Muzeum zaprasza na wystawę  koreańskiej artystki, absolwentki Wydziału Malarstwa Orientalnego Akademii Sztuk Pięknych w Seulu. Young-Kyoung Youn tworzy tradycyjnymi technikami – maluje tuszem na papierze, który często dodatkowo spiera. Jednak tematyka jej prac nie kojarzy się z powszechnym wyobrażeniem sztuki dalekiego wschodu. Bowiem artystka wykorzystuje w swoich obrazach współczesne motywy, głównie związane z wyglądem dużych miasta. Specjalnie na wystawę we wrocławskim ratuszu przygotowała prace poświęcone Wrocławiowi. Wystawa jest pierwszą z prezentacji współczesnej sztuki mniejszości narodowych zamieszkujących Wrocław i Dolny Śląsk. Zapraszamy także na kiermasz prac studentów Akademii Sztuk Pięknych, w czasie Nocy będzie można nabyć oryginalny upominek. W Sali Wielkiej Ratusza odbędzie się koncert Wrocławskich Kameralistów Cantores Minores Wratislavienses.

Program:
18.00 Otwarcie Nocy Muzeów, dyrektor dr Maciej Łagiewski
18.00-24.00 Prace malarskie Youn Young Kyoung (patio)
18.00-24.00 Wystawa  „Najwyższe odznaczenia polskie i zagraniczne nadawane dostojnikom państwowym”
18.15-19.45 Warsztaty dla dzieci „101 sposobów na piękny prezent”
23.00 Koncert Wrocławskich Kameralistów Cantores Minores Wratislavienses (w repertuarze Jerzy Liban Opera Omnia)

Oddział Pałac Królewski, ul. Kazimierza Wielkiego 35

Muzealna Noc – prezentów moc
W Oddziale Muzeum Miejskiego Wrocławia – Pałacu Królewskim, w Sali Wystaw Czasowych na III p., będzie można obejrzeć wystawę prac wybitnego polskiego artysty Bronisława Krzysztofa, ur. 1956, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zajmuje się rzeźbą i medalierstwem. Swój dorobek artystyczny prezentował na licznych wystawach w kraju i za granicą, m.in. Paryżu, Barcelonie, Londynie i Helsinkach. Ponadto w Sali Małej na parterze Skrzydła Zachodniego Pałacu prezentowany będzie dorobek Johanna Christiana Kimpfela (1750 – 1805), ucznia Karla Gottharda Langhansa. Portretował on znane postacie swojej epoki. W holu pokażemy obiekty, które Muzeum pozyskało w wyniku akcji „Prezent pod choinkę”, prowadzonej na przełomie 2011/2012 r.

Program:
18.00 Otwarcie Nocy Muzeów
18.00-24.00 Zwiedzanie wystaw
18.15-19.45 Konkurs dla dzieci na najciekawszy projekt wzoru papieru pakunkowego

Oddział Arsenał, ul. Cieszyńskiego  9

Muzealna Noc – prezentów moc
W Oddziale Muzeum Miejskiego Wrocławia – Arsenale Miejskim zaprezentowana zostanie wystawa Zapomniane oblicza, złożona z artefaktów z ludzką twarzą wydobytych w trakcie wykopalisk archeologicznych. Ekspozycje zorganizowało  Muzeum Narodowe w Poznaniu. Ponadto średniowieczni rzemieślnicy będą produkować na oczach publiczności drobne wyroby, które będzie można zakupić jako gustowny prezent.

Program:
18.00 Otwarcie Nocy Muzeów, dr Maciej Trzciński
18.00-24.00 Wystawa „Zapomniane oblicza” (parter, Skrzydło Południowe)
18.15-24.00 Kiermasz wyrobów rzemieślniczych

Muzeum Narodowe otwiera swe podwoje po południu i zaprasza do uczestnictwa w różnorodnych formach obcowania ze sztuką. Dorosłych zabierze w „podróż” po różnych niemieckojęzycznych ośrodkach artystycznych, zaprezentuje rozwój i przeobrażenia sztuki niemieckiej od XIX do pocz. XX w. – od romantyzmu, poprzez biedermeier, do impresjonizmu i symbolizmu. Dzieci natomiast poznają dzieła Francji, Niemiec, Rosji i Polski, usłyszą o europejskich kierunkach w sztuce, a w malarskich opowieściach odnajdą popularnych bohaterów baśni braci Grimm. Milusińscy „ustroją” się również w kreacje inspirowane ciekawymi wrocławskimi budowlami. Wspólnie ze studentami Wyższej Szkoły Humanistycznej we Wrocławiu zaprasza dorosłych do zabawy, zabawy w skojarzenia, czyli na pokaz mody „Ubrać Wrocław”.

Popołudniową ofertę Muzeum Narodowego we Wrocławiu dla dorosłej publiczności rozpoczyna przegląd twórczości artystów niemieckich reprezentujących najważniejsze tendencje w sztuce europejskiej przełomu XIX i XX wieku. Iwona Gołaj, odnosząc się do wystawy „Malarstwo niemieckie
od klasycyzmu do symbolizmu”, zwróci szczególną uwagę na prace impresjonistów, symbolistów, przedstawicieli secesji oraz ekspresjonizmu. Wśród omawianych dzieł pojawi się też obraz Wieczorem, autorstwa światowej sławy malarza Wassilego Kandinskiego. Biedermeier – to kolejny kierunek występujący głównie w sztuce mieszczańskiej Niemiec i Austrii w latach 1815-48. Gloryfikował on spokojne życie, wolne od gwałtowności romantycznych emocji. Jadwiga Jasińska-Sadura zaprezentuje m.in. portrety Waldmuellera, pejzaże von Kobella i obrazy o tematyce obyczajowej Spitzwega. Poznamy wystrój zacisznych salonów z wygodnymi meblami i bibelotami. Uczestnicy będą mogli sami określić, czy biedermeier zasługiwał na surową ocenę współczesnych – jako styl naiwny i drobnomieszczański.

Podczas wykładu z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej Grzegorz Wojturski przybliży zebranym ideały romantyzmu, ze szczególnym uwzględnieniem takich malarzy niemieckich, jak Caspara Davida Friedricha czy Carla Gustawa Carusa. Z kolei na wystawie „Malarstwo niemieckie od klasycyzmu do symbolizmu”, razem poszukamy prac noszących cechy romantyzmu. Zwrócimy uwagę przede wszystkim na nastrojowe pejzaże Augusta Beckera czy Friedricha Philippa Reinholda oraz religijne obrazy inspirowane twórczością nazareńczyków m.in. Eduarda Jacoba von Steinlego.
Pokaz mody „Ubrać Wrocław” – to oferta dla lubiących kalambury i zabawę w skojarzenia. Studenci architektury wnętrz Wyższej Szkoły Humanistycznej we Wrocławiu, na co dzień projektujący mieszkania czy meble, wyjątkowo na Noc Muzeów przygotują pod kierunkiem Beaty Fertały-Harlender wyjątkową kolekcję strojów z nietypowych materiałów, inspirowaną znanymi budowlami
naszego miasta.

Dzieci zapraszamy na trzy imprezy. Podczas zabawy dotrą one m.in. do Francji, Niemiec, Rosji i Polski, usłyszą o europejskich kierunkach w sztuce przełomu XIX i XX w. Sławomir Ortyl wskaże im różnice pomiędzy impresjonizmem, ekspresjonizmem, abstrakcjonizmem i formizmem. Dzięki ilustracjom i obrazom na wystawie „Malarstwo niemieckie” dzieci poznają bohaterów popularnych baśni braci Grimm oraz wysłuchają kilku nastrojowych historii zaczerpniętych z baśni XIX-wiecznych pisarzy europejskich. Na tej podstawie wykonają pod kierunkiem Grzegorza Wojturskiego rysunkowe wizerunki wybranych bohaterów baśniowych i wkleją je na przygotowane w tym celu reprodukcje obrazów malarzy niemieckich. Dzieci też zabawią się w projektantów mody i wykonają dla siebie kreacje, do których poszukają inspiracji w budowlach wrocławskich. Warsztaty odbędą się pod kierunkiem studentów architektury wnętrz Wyższej Szkoły Humanistycznej we Wrocławiu

Program:
Dorośli:
17.00 Wykłady transmitowane w patio:- „Sławni artyści niemieckiego modernizmu”
18.00 „Biedermeier – zacna sztuka dla mieszczan”
19.00 „Duch romantyzmu w XIX-wiecznym malarstwie niemieckim”
22.30 „Wrocławskie obiekty architektoniczną inspiracją dla strojów” – pokaz mody WSH
Dzieci:
16.30 „Wielka podróż po Europie”
17.30 „Motywy baśniowe w malarstwie niemieckim”
18.30 „Stroje z nietypowych tworzyw” – projektowanie ze studentami WSH
(Konieczne zapisy, tel.: 71 372 51 48)

W tym roku, na biorących udział w Nocy Muzeów czeka nie tylko zwiedzanie wielu interesujących wystaw ale również warsztaty wszelkiego rodzaju i zajęcia poświęcone nauce i technice.

By ułatwić orientację co, gdzie i kiedy się dzieje na Rynku (róg ul. Świdnickiej) stanie specjalny namiot informacyjny. Do tego, żeby ułatwić dojazd do najbardziej oddalonych placówek, zostanie uruchomiona bezpłatna linia autobusową „M jak muzea”. Rozkład jazdy, jak i wszystkie informacje dotyczące imprezy dostępne będą na stronie www.wroclaw.pl. Dodatkowo, na bieżąco śledzić można informacje o tym co się będzie działo na facebooku.

Program całego wydarzenia znaleźć można na stronie: http://noc-muzeow.pl/index.php/noc-muzeow/wojewodztwo-dolnoslaskie/wroclaw/2432-noc-muzeow-2012-wroclaw

Więcej na stronie teatru.