GIELNIAK Józef (1932-1972)

Urodził się w rodzinie polskich emigrantów, grafiki uczył się we francuskich szkołach artystycznych. Od 1956 r. studiował w trybie indywidualnym u prof. Stanisława Dawskiego z PWSSP. Związany był z wrocławskim środowiskiem plastycznym. Tworzył czarno-białe linoryty o szczegółowym i wyrafinowanym rysunku. Gdy stan zdrowia mu na to pozwalał (walczył z gruźlicą), wykonywał również mezzotinty. Zaczynał od realizmu ekspresyjnego, a z czasem stworzył własny styl oparty na nadrealnej metaforyce (motyw architektury i nierealnych form organicznych łączonych w świetliste i dynamiczne struktury). Najważniejsze cykle: Sanatoria, Improwizacje, Improwizacje dla Grażynki. Jego prace wystawiane były m. in. w Warszawie, Wrocławiu, Jeleniej Górze, Szczecinie i Wiedniu.

 

Źródło: Encyklopedia Wrocławia, 2001, www.culture.pl