Paweł Trybalski – globtrotter wyobraźni

Jaka jest twórczość Pawła Trybalskiego? Jedni przypisują mu łatkę kolorysty, metaforysty, inni – baśniowego wręcz surrealisty. Trudności w zaklasyfikowaniu prac artysty wynikają z jej wieloznaczności. Na pewno jest to twórczość znana. Prace Trybalskiego znaleźć można nawet w Polskiej Stacji Arktycznej imienia Henryka Arctowskiego. Mimo, iż urodził się w w Hostynnem- Kolonii (1937 r.) od lat 60. związany jest z rejonem jeleniogórskim. W poszukiwaniu artystycznych inspiracji osiedlił się w karkonoskich Michałowicach, gdzie w wiejskim zaciszu prowadzi swoją działalność artystyczną i (wbrew pozorom) bogate życie towarzyskie. Artystyczny światopogląd Pawła Trybalskiego ukształtowały góry. Jego twórcza praca to rodzaj rytuału, w którym zachwyca się światem natury – przerysowanym, ale doprowadzonym do perfekcji w swej szczegółowości.

Początki jego pracy artystycznej sięgają roku 1961, kiedy to rozpoczął pracę w Zakładach Przemysłu Lniarskiego „Len” w Kamiennej Górze jako projektant tkanin, by w latach 1984-1989 pracować jako samodzielny plastyk. Jego prace wykonane w technice filmdruk i tkackie były wielokrotnie nagradzane, m.in. Nagrodą Przemysłu Lekkiego w 1978 r., używane do telewizyjnych scenografii. Współpracował z Instytutem Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie i równocześnie rozwijał własną twórczość malarską. Od 1970 r. należał do Związku Polskich Artystów, a rok później debiutował na wystawie w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Warszawie. Dzięki udziałowi w Festiwalu Współczesnego Malarstwa Polskiego w Szczecinie bywał zapraszany przez Biuro Handlu Zagranicznego Desa w Warszawie do uczestnictwa w międzynarodowych wystawach polskiej sztuki. W latach 1978-1989 mieszkał w Jeleniej Górze. W tym czasie współpracował z Biurem Planowania Przestrzennego UW w Jeleniej Górze przy projektowaniu i rewaloryzacji miast i miasteczek Dolnego Śląska. Jego opracowania plastyczne pierwostanu detali architektonicznych Lubomierza zdobyły nagrodę Stowarzyszenia Architektów Polskich (1986). Z okresu jeleniogórskiego pochodzą jego obrazy z cyklów Florokształty i Faunokształty, które stały się kanwą do filmu pt. Mity i metafory (TVP Wrocław), Ech kolory, ech potwory (TVP Wrocław, Warszawa, Kraków). Fantastyka w pracach Trybalskiego to gra nieograniczonej wyobraźni, połączonej z precyzyjnym warsztatem samouka, wzorującego się na najlepszych mistrzach. Kolejny cykl to Fałdyliery, gdzie artysta prezentuje wyimaginowane krajobrazy górskie.

W jego malarstwie widoczne jest zainteresowanie tematyką ochrony środowiska, wątkami kosmicznymi, problemami wpływu cywilizacji na naturę, botaniką, geologią, geografią, kosmoekologią i gloryfikowaniem wszelkich przejawów życia w jedności z naturą. Jak przystało na prawdziwego syna leśniczego uczestniczył niemal we wszystkich ważniejszych wystawach i konkursach sztuki, zdobywając liczne nagrody, m.in. Złotą Szpilkę na legnickim Satyrykonie (1980), Złoty medal w Olimpijskim Konkursie Sztuki w Warszawie (1984, 1987), I nagrodę w konkursie Sztuka w obronie środowiska (1986), brązowy medal w konkursie Sport w sztukach pięknych (1985). Odznaczony został wieloma nagrodami: Złotym Krzyżem Zasługi, jako Zasłużony Działacz Kultury, Dyplomem Honorowym Prowincji Granada, Dyplomem Ministra Kultury i Sztuki i w 2010 r. medalem Gloria Artis.

Jego prace można odnaleźć w muzeach polskich w Warszawie, Katowicach, Gołuchowie, Wrocławiu, Jeleniej Gorze, Wałbrzychu, Legnicy, Lublinie, jak i w muzeach Kolonii, Madrytu, Austrii, Meksyku, Paryżu, Kanady czy Finlandii. Paweł Trybalski zanim osiadł w 1989 r. w podjeleniogórskich Michałowicach odbył wiele artystycznych podróży, z których przywiezione pamiątki ozdobiły jego oryginalny dom w Karkonoszach. Odwiedził m.in. Australię, Armenię, a nawet Antarktydę. Dalekie podróże zamknęły kolejny etap w życiu artysty i zaowocowały, np. po wizycie do Syberii i Mongolii cyklem prac Kamienie mówią.

Paweł Trybalski jest bardzo płodnym artystą. Inspiracje czerpie z otaczającej go przyrody i wyobraźni. Aktywnie promuje karkonoską twórczość, uczestnicząc w wielkich wystawach regionalnych, jak: Wspaniały krajobraz. Kolonie artystyczne w Karkonoszach w XX wieku (1999), Wokół wielkiej Góry (2000), Pejzaże możliwe (2011). W cyklu Wariacje na temat Vasare’ego pokazał nowy obszar zainteresowań. W 2007 roku artysta obchodził 40-lecie pracy twórczej, a w jeleniogórskiej BWA odbył się jego benefis. W Iutym 2011 r. ukazał się album Inspiracje – ikony skojarzeń, prezentujący 107 dzieł artysty. W swoich pracach Paweł Trybalski z drobiazgowością bliską surrealistom prezentuje zegary, jajka, a nawet mrówki. Oniryczna podróż po świecie wyobraźni to także wędrówka po miejscach znanych, ale na nowo odkrywanych. Codzienne przedmioty pojawiają się w zupełnie nowych przestrzeniach, zmuszając oglądającego do zastanowienia. Trybalski zaskakuje swoją pomysłowością, możliwościami przemiany rzeczy, grą skojarzeń. Zachwyca niepokojącą atmosfera ciągłej niespodzianki, niewiadomej atmosfery, tworząc nową przestrzeń, odmienną od codziennego życia. Jego prace charakteryzują się niezwykłym bogactwem kolorów i ogromem detali budującymi surrealistyczne wizje autora. Oprócz malarstwa artysta zajmuje się także grafiką użytkową. Opracowuje szatę graficzną książek, folderów i katalogów. Projektuje plakaty o tematyce kulturalnej. 7 grudnia 2011 r. Paweł Trybalski będzie obchodził swoje 74 urodziny.

Olimpia Bakiewicz

Źródła:

http://galeria-bwa.karkonosze.com

www.paweltrybalski.pl

www.piechowice.pl

www.szkolatransformacji.pl